ถามว่ารักหม้าย บอกเลย ว่าเคยรัก
ถามว่าเจ็บหม้าย บอกเลย เจ็บอย่างแรง
เวลากินข้าว บอกเลย น้ำตาหยดลงน้ำแกง
ผิดหวังอย่างแรง เสียใจทุกวินาที
ร้องไห้หนักหม้าย บอกเลย ว่าหนักมาก
ถึงลืมได้หม้าย บอกเลย ว่าลืมยาก
จำใจทนอยู่ ลืมวันวาน จากคนที่เคยรักมาก
ตอนนี้เขาฝากรอยซ้ำให้เรารักษาเอง
ตั้งคำถามไว้ในใจ เราจะอยู่ต่อไปพันพรือ
เป็นคนอกหักตั้งหลักไม่ทัน
ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ไหนว่าอิเป็นที่พึ่งของกันและกัน
พอไปมีใหม่ตัดใจง่ายดาย ลืมคนข้างกายที่อยู่ทุกวัน
เธอทิ้งกระทั่งความฝันที่เราร่วมสร้าง
ถามว่าโกรธม่าย บอกเลย มันจุกอก
ตบซักที่หม้าย บอกเลย ว่าต่อใด
ตั้งคำถามอะไรมากมาย
สุดท้ายได้แค่ทำใจเขาจะรักใคร มันไม่ใช่เรื่องของเรา
ตั้งคำถามไว้ในใจ เราจะอยู่ต่อไปพันพรือ
เป็นคนอกหักตั้งหลักไม่ทัน
ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ไหนว่าอิเป็นที่พึ่งของกันและกัน
พอไปมีใหม่ตัดใจง่ายดาย ลืมคนข้างกายที่อยู่ทุกวัน
เธอทิ้งกระทั่งความฝันที่เราร่วมสร้าง
เป็นคนอกหักตั้งหลักไม่ทัน
ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึง ไหนว่าอิเป็นที่พึ่งของกันและกัน
พอไปมีใหม่ตัดใจง่ายดาย ลืมคนข้างกายที่อยู่ทุกวัน
เธอทิ้งกระทั่งความฝันที่เราร่วมสร้าง
ถามว่าโกรธม่าย บอกเลย มันจุกอก
ตบซักที่หม้าย บอกเลย ว่าต่อใด
ตั้งคำถามอะไรมากมาย
สุดท้ายได้แค่ทำใจเขาจะรักใคร มันไม่ใช่เรื่องของเรา
ถามไรมากมาย คำตอบมันอยู่ที่เขา